De Wmo staat voor Wet maatschappelijke ondersteuning. De wet is op 1 januari 2007 van kracht gegaan en stelt gemeenten verantwoordelijk voor maatschappelijke ondersteuning. Te denken valt aan bijvoorbeeld:
. auto- /taxikostenvergoeding; . hulp bij het huishouden; . maatschappelijke opvang;
. ondersteuning van mantelzorgers en vrijwilligers;
. een rolstoel;
. een scootmobiel; . woningaanpassingen.
De invoering van de Wmo betekent het einde van de Wet voorzieningen gehandicapten (Wvg) en de Welzijnswet. Deze voorzieningen vallen voortaan onder de Wmo.
Doel van de wet
Het doel van de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) is: 'meedoen'. Iedereen moet kunnen meedoen in de maatschappij. Soms lukt het mensen niet om mee te doen zonder extra hulp. Daarom zorgt de gemeente voor voorzieningen voor iedereen. Gelukkig zijn er veel mensen, die vrijwillig hulp bieden. Wanneer er echter professionele hulp nodig blijkt te zijn, kan de gemeente mogelijkheden bieden.
De volgende 9 taken (prestatievelden) vallen onder de Wmo:
1 De leefbaarheid van de gemeente vergroten;
2 Jongeren en ouders ondersteunen;
3 Informatie, advies en ondersteuning geven;
4 Ondersteunen van vrijwilligers en mantelzorgers;
5 Zorgen dat mensen met een beperking mee kunnen doen;
6 Individuele voorzieningen voor mensen met een beperking;
7 Opvang voor mensen met problemen;
8 Openbare geestelijke gezondheidszorg;
9 Zorg voor mensen met een verslaving.
actueel
Een nieuwe gemeente en dan de Wmo een tikkeltje anders? Beslist niet!!!
» lees meer...